Thomas Newman is een componist waar we van op aan kunnen. Vrijwel nooit maakte de man slechte scores of muziek. Bijna al zijn projecten zijn memorabel, het beluisteren waard en van hoge kwaliteit. Met nog altijd in ons achterhoofd zijn legendarische muziek van
Meet Joe Black,
Road to Perdition, Shawshank Redeption en bijvoorbeeld WALL·E. Nu was het een tijdje stil rondom Newman en waren er slechts sporadisch nieuwe soundtracks van hem. Gelukkig is daar The Help en ook dit blijkt weer een ouderwets hoogstaande soundtrack te zijn.
The Help is een drama waar eigenlijk maar weinig bekende mensen in meespelen. Op de titelrol zien we enkel Bryce Dallas Howard en Viola Davis staan. De rest van de acteurs en actrices doen geen belletje rinkelen. Een film met een klein budget. Desalniettemin beslist een goede film over vriendschap en liefde in het Mississippi van de jaren ´60.
Thomas Newman haakt mooi op deze thema´s in en brengt een mix van zijn alom geprezen filmmuziek, met zijn daarbij behorende hemelse strijkers en pianospel. Hierbij introduceert hij ook zijn steeds vaker gebruikte synthesizers en ´drum and bass´. En deze combinatie zorgt in vele tracks voor watertandende taferelen. Helemaal wanneer Newman zichzelf verliest in machtig mooie strijkers en daarbij behorende thematiek. En daarmee verlies je jezelf als luisteraar des te meer en waan je je in de perfecte muzikale wereld. Een wereld die hier en daar neigt naar zwaardere klassieke muziek, maar net niet over dit randje gaat. De allereerste track, 'Aibilene', geeft zowaar het karakter aan van het gehele album. Dromerige en hemelse strijkers, een klein snufje inheemse instrumentatie en rustig kabbelende thema´s. Iets waar
Thomas Newman altijd mee zal wegkomen. En al lijken sommige tracks slechts een droge herhaaloefening, toch grijpt het je wederom bij de keel.
In onder andere de track
Constantine introduceert Newman een elektrische viool die met alle emoties van dien prachtige stukken wegspeelt. Een panfluit geeft bovendien een flinke laag kippenvel. En wanneer de viool een andere laag der emoties opzoekt, is het einde zoek en blijft er alleen maar heerlijke rustige filmmuziek over. Muziek die we zo graag horen en waar je geen genoeg van krijgt. 'Amen' is een track die grenst aan het ongelooflijke. De prachtige strijkers en een harp smelten samen en geven nog eenmaal alles om het waanzinnig mooie thema van The Help in zijn volste glorie te laten klinken.
De laatste track 'Ain't You Tired (End Title)' is zonder dat we het weten de opstap naar de powerballad van niemand minder dan Mary J. Blige. Dit nummer, 'The Living Proof' is helaas niet op de cd opgenomen, maar ook zeer de moeite waard. En geproduceerd en gecomponeerd door Newman.
The Help is een typisch album van
Thomas Newman. Veel strijkers, prachtige solo´s en een uitmuntende thematiek. Mocht je fan van zijn werk, dan zul je vele uren luisterplezier beleven aan dit pareltje. De kritische luisteraar zal ook wel wat herhaling opmerken, want Newman tapt veelvuldig uit z´n eigen vaatje. Desalniettemin verrast hij weer met een prachtige soundtrack die nog lang in je cd-speler zal blijven steken!
Lees ook de volgende recensies van Maurits Petri:
Kon Tiki,
The Bible,
Oblivion 
(9.00/10)
