Al die scores van deze tijd, soms word ik er best moe van. Al die elektronica en als die mensen die
Hans Zimmer na doen en in die studio werken. Ik zeg niet dat ik het lelijk vind maar ik word er af en toe zo moe van. Altijd maar datzelfde gedoe, alles lijkt op elkaar...en op zulke momenten is er gewoon niets beter dan een goede score op te zetten. Een score die geschreven is met de hand, een score met mooie thema’s die de thema’s van deze tijd doen verdwijnen in de mist...
The Edge is zo’n score met een heerlijk thema.
Jerry Goldsmith wordt ook wel 1 van de beste componisten van de vorige eeuw genoemd, en terecht! Hij is een geweldige componist en samen met
John Williams heeft hij in de vorige eeuw voor heel veel memorabele momenten gezorgd, hij is niet voor niets een groot voorbeeld voor veel componisten van deze tijd. Door zijn sterke thema’s, zijn spanning die hij blijft componeren en door de aantrekkingskracht was hij een gewilde componist en zal iedereen zijn namen moeten kennen wanneer je van filmmuziek houdt. The Edge is een film met een thema die je kan blijven horen, het verveelt niet. Ik schreef hiervoor een recensie voor de film The Grey, The Grey is ook een film met veel natuurbeelden waar mensen zich een weg moeten zoeken terug naar de beschaving. Ook The Edge is zo’n film maar dan van een ander niveau, naar mijn mening een hoger niveau en dan heb ik het niet alleen over de acteurs. Het is de muziek die de film naar een hoger niveau tilt, de muziek van Goldsmith is memorabel en kan ik blijven horen. De score is al zo oud maar heeft gewoon simpelweg een thema dat torenhoog boven veel andere thema’s uitsteekt die componisten in deze dagen maken. Streitenfield (componist van The Grey) moet is gaan luisteren naar deze muziek, dit is pas echt filmmuziek om van te houden. Door de spanning, het mooie thema en door de emotie die erin zit is dit een score die gewoon een recensie verdient op filmmuziek.be!
Ik blijf het steeds over dat thema hebben, daar kan ik niets aan doen. Het is een prachtig thema dat vooral vaak terugkeert door de strijkers, maar het thema wordt op verschillende manieren gespeeld (dat vind ik erg mooi). Steeds wanneer ik dat thema hoort krijg ik kippenvel en weet ik dat ik naar The Edge zit te luisteren, ik weet dat ik zit te luisteren naar weer een pracht score van componist
Jerry Goldsmith. Het donkere gedeelte van de film is de beer en de duisterenis van de natuur, ook deze punten heeft Goldsmith verwerkt in de score. Het is geen mooie muziek waar je is lekker voor gaat zitten maar je voelt gewoon de spanning wanneer je deze muziek hoort. Heel duister, eng maar eigenlijk ook gewoon geniaal gecomponeerde muziek. Wanneer je naar mooie muziek wil luisteren moet je echt The Edge is gaan beluisteren, naar mijn mening is dit één van de beste scores van
Jerry Goldsmith vanwege het sterke thema dat hierin verwerkt zit. Ik raad graag mensen scores aan (of af), zo’n score die ik jullie wil aanraden is een score waarvan ik zeker ben dat het goed in de smaak zal vallen. En daarom raad ik de mensen die dit lezen ook echt aan om deze score is te gaan beluisteren, je zal er zeker geen spijt van krijgen.
Een welverdiende 10!!
Lees ook de volgende recensies van Mitchell Tijsen:
Always,
Home Alone 2: Lost in New York,
Little Women
