Filmmuziek.com: Soundtrack Magazine 
Filmmuziek.com: Soundtrack MagazineFilmmuziek.com: Soundtrack Magazine  
 
      
 

Madagascar: Escape 2 Africa

Madagascar: Escape 2 Africa Soundtrack (Various Artists, Heitor Pereira, Hans Zimmer) - CD cover
Componist: Heitor Pereira Hans Zimmer
Artiest: Various Artists
Releasejaar: 2008 (Film release: 2008)
Label: Interscope Records (0602517884595)
Type: Film
Luister: iTunes Amazon.com MP3 Amazon.co.uk MP3
Medium: CD, Download
Recensenten (6.00/10)
Leden (6.42/10) (12 stemmen)
Stem nu!
Schrijf je nu in!

Blijft beter op de hoogte en krijg toegang tot verzamelaars info!

Steun deze website door deze muziek te kopen via onderstaande links!
bol.com: €9.99 iTunes: €9.99 Amazon.com: $4.39 Amazon.com MP3: €11.49 Amazon.fr: €5.52 Amazon.co.uk: £4.02 Amazon.co.uk MP3: £8.49 Amazon.de: €4.69 Amazon.es: €4.11 Moviemusic.com: $10.99

Advertentie:


1. Once Upon A Tme In Africa (3:50)
2. The Traveling Song, will.i.am (3:25)
3. Party! Party! Party! (3:31)
4. I Like To Move It, will.i.am (3:41)
5. The Good, The Bad And The Ugly [Polka Version] (Ennio Morricone) (0:52)
6. Big And Chunky, will.i.am (3:21)
7. Chums (Hans Zimmer and Heitor Pereira) (2:16)
8. New York, New York [Polka Version] (John Kander and Fred Ebb) (1:30)
9. Volcano (2:50)
10. Rescue Me (3:36)
11. More Than A Feeling, Boston (4:45)
12. She Loves Me (1:43)
13. Foofie (2:39)
14. Copacabana (At The Copa), Barry Manilow (4:06)
15. Monochromatic Friends (2:59)
16. Best Friends, will.i.am (2:25)
17. Alex On The Spot (1:58)

Totale duurtijd: 49 minuten
Schrijf nu je recensie voor deze soundtrack!

Alle recensies uitvouwen - Alle recensies dichtvouwen

Recensie van Sjoerd van R., ingevoerd op , score: 4/10
Waar de gemiddelde vijfjarige huilend de bioscoopzaal van WALL•E uit liep, terwijl de gemiddelde filmfan met veel bewondering naar het witte doek keek, zijn de rollen bij Madagascar II / Madagascar: Escape 2 Africa / Madagascar II: Escape to Africa omgekeerd. De mannen van de Dreamworks studio wisten ditmaal de naam van de film nog niet duidelijk op de posters te zetten, wat ondergetekende maar een originele marketingtruc noemt. Hoe dan ook, Dreamworks doet waar het goed in is en dat is het uitbuiten van succesjes. Waar de animatiestudio beroemd werd met slimme en vooral komische verwijzingen (ofwel: het belachelijk maken van alles) gemixt met kinderachtige humor laten scenaristen dat eerste vooral achterwegen en krijgt de kijker vooral die kinderachtige humor voorgeschoteld. Aangezien ook Dreamworks weet dat een fictiefilm een drama bevat schreven diezelfde scenaristen (het zou ongetwijfeld de bezigheidstherapie tijdens de schrijversstakingen zijn geweest) een splinterdun verhaaltje om al deze humor heen wat over het algemeen een saaie film oplevert. Maar helaas, is het voor het publiek met een gemiddelde leeftijd ver boven de ‘poep en pies fase’ weer gieren geblazen als leeuw Alex en zijn vrienden schuddend met het achterwerk in beeld verschijnen.

Het meest spijtige is nog dat, de ooit zeer gewaardeerde filmcomponist Hans Zimmer zich nog steeds leent voor een project van Dreamworks, wat ongetwijfeld contractuele verplichting betreft. Eerder dit jaar schreef Zimmer in samenwerking met John Powell een aardige score die zeker voor herhaling vatbaar is. Madagascar: Escape 2 Africa zet de tot noch toe trouwe Hans Zimmer fan aan het denken over de loopbaan van de Oscarbekroonde man. Hans Zimmer en Afrika: van A World Apart naar ‘Madagascar II’
Al vanaf de tijd dat Zimmer scores schreef in Engeland is de man actief met Afrikaanse muziek. A World Apart is zijn eerste score waarin Afrikaanse muziek te horen is. Hierin laat Zimmer horen wat een muzikale kracht en vernieuwing hij in petto heeft. Het klinkt cliché, maar Zimmer combineert typische synthesizer muziek uit de jaren’80 met overweldigende Afrikaanse zang. De manier waarin Zimmer een Afrikaanse melodie met zijn keyboard arrangeerde viel op. Eenmaal in Amerika werd hij gevraagd om de muziek van de film The Power of One te verzorgen. Hierin experimenteert hij door zijn score volledig uit Afrikaanse koren te laten bestaan. Zimmer overtreft zichzelf en schreef misschien wel zijn beste score ooit.

Een doorbraak betekende The Power of One echter niet, wat misschien aan de kwaliteit van de film te wijten is. Het bezorgde Zimmer wel voor de weg naar zijn doorbraak, aangezien het de aanleiding was om Zimmer te vragen voor The Lion King. Behalve zijn doorbraak is The Lion King ook het einde geweest van de ‘good old school’ scores van Zimmer als A World Apart, Driving Miss Daisy, The Power of One en Backdraft. Zimmer schreef in samenwerking met Lebo M. een score die perfect aansloot op de liedjes van Elton John, maar zijn score was behalve dat ook erg opvallend en zeer goed.

Na The Lion King werd Zimmer langzaam minder actie met Afrika. Gladiator is verruit zijn beste Afrikaans getinte score sinds The Lion King en sinds Gladiator ging het berg afwaarts. Tears of the Sun was voor velen een tegenvaller. Zimmer liet dit jaar al horen dat hij na een rijke ervaring met Oosterse muziek ook onoriginele, Oosterse troep kon schrijven Kung Fu Panda was stukken minder mooi dan zijn eerdere Oosterse scores). Dit doet Zimmer met het tweede deel van Madagascar in het kwadraat. Appels en peren vergelijken? Nee, het verhaal van Madagascar II is aanvankelijk een ‘rip-off’ van The Lion King. Het commercieel klinkende album:
Voor het eerste deel van ‘Madagascar schreef Zimmer een aantal thema’s die niet veel liefde en diepgang beschreven, maar tenminste voor een beetje luisterplezier zorgden. Helaas werd het album om zeep geholpen door de songs die een irriterende werking hadden. Spijtig genoeg zijn het bij Madagascar II niet alleen de songs die het album om zeep helpen, maar ook de score van Zimmer. Hij gaat als een draak om met zijn thema’s die afschuwelijk worden uitgewerkt door een toevoeging van niet passende instrumenten of techno beats.

Het album begint zeker niet onaardig met de track Once Upon A Time In Africa’. Jawel, Dreamworks probeert zelfs grappig te zijn met de tracklist. Verder staat ook uitbuiting centraal in deze track. Het meest opvallende thema van Madagascar, ‘Zoostars Breakout’ wordt meerdere malen herhaald. Stiekem had ondergetekende gehoopt op een revolutie rond dit thema met een paar goede Afrikaanse instrumenten erin verwerkt en een volledige nieuwe uitwerking. Helaas slaat Zimmer de plank volledig mis. De track hangt nergens samen en de vernieuwingen in het thema betreft de introductie van een Oosters klinkende fluit. Enkel op de achtergrond hoort men Afrikaanse houtblazers, maar de ongeloofwaardigheid neemt toe als complete motieven uit Kung Fu Panda hun intrede maken waardoor er sprake is van een culturele botsing. Heel af en toe is er een moment waar het thema de goede kant op gaat, maar helaas wordt de nek dan omgedraaid als de eerste actiemuziek van de score te horen is waarin zich totaal geen samenhang bevindt. Tevens klinkt die actiemuziek als een mengelmoes van diverse, verschenen scores van Zimmer.

De commerciële nasmaak aan de soundtrack komt onder andere door de vele nietszeggende popmuziek als ‘The Traveling Song’. Een net iets te lang rocknummer waarin helaas een afschuwelijke technobeat verwerkt zit. Ook ‘Party! Party! Party!’ weet niet veel te beloven. Voor deze track waarin een Afrikaans koor verwerkt wordt in een irritante en afgezaagde melodie is drie minuten net iets te veel van het goede. Zimmer weet op één of andere manier elke keer weer een bekend thema uit de vorige Madagascar score te introduceren wat klinkt als mosterd na de maaltijd.

Wie de moeite heeft genomen de cd door te laten draaien tot en met track vier belandt op het toppunt van het uitmelken van een commercieel succes. ‘I Like To Move It’ is namelijk in een nieuw jasje gestoken en dat doet de verschrikkelijke song niet veel goeds. Het genre van de song is nog niet helemaal duidelijk. Rap wordt gemixt met hiphop en trance met de inbreng van een elektrische gitaar? In ieder geval is de uitwerking van de song nog dramatischer dan de originele versie, waarin zich in ieder geval ene vaste lijn bevond.

Een terugkerend ritueel voor de Madagascar soundtracks lijkt het toevoegen van reeds uitgebrachte filmmuziek, klassiekers. Ditmaal The Good, The Bad and The Ugly. Het thema wordt echter niet in zijn waarde gelaten. Het toevoegen van een elektrisch koortje, circusgeluiden en een accordeon is maakt van het prachtige werk van Ennio Morricone een debacle.

Om geen woorden vuil te maken over ‘Big And Chunky’ is ‘Chums’ met de gitaar van Heitor Pereira zeker niet onaardig. Een diepgaand stuk muziek is dit niet, maar het thema ook wel bekend als ‘Best Friends’ doet het goed in het oor. De toevoegingen zijn goed en het geheel is best aangenaam. Toch is het spijtig om te zeggen dat New York, New York veruit het beste en tevens meest coherente nummer van het album is. Vanaf hier zakt het album tot een dieptepunt. ‘Volcano’ is een barslecht nummer met een verschrikkelijke technobeat en ook ‘Rescue Me’(toepasselijke titel) heeft hieraan te lijden. Alsof de beat van het onlangs verschenen, tevens slechtste Madonna album ooit, in de soundtrack is geïntegreerd. ‘More Than A Feeling’ van Boston slaagt gelukkig wel maar weet het dubieuze geheel van een soundtrack niet te verbeteren. Later worden thema’s nog meerdere malen herhaald met elke keer weer een rare variatie waarin de techno beat niet ontbreekt.Hans Zimmer kwam ooit tot het idee Afrikaanse muziek te combineren met synthesizerklanken. Dit deed hij op een fenomenale manier met liefde. Zimmer lijkt die tijd vandaag de dag in nieuw leven proberen te blazen door verschillende muziekstijlen met elkaar te combineren. Echter lukt dat dit keer niet met zoveel liefde als de vorige keer. Het geheel klinkt, mede dankzij het constant terugkeren van bepaalde thema’s en popmuziek erg commercieel en inplaats van het combineren van verschillende muziekstijlen klinkt deze muziek als een culturele botsing. Tevens schreef Zimmer geen enkel nieuw thema. Enkel nieuwe motieven die geen samenhang vormen maken vaak plaats voor een thema uit Madagascar anno 2005. Conclusie blijkt simpel: men wil geen songs meer in een animatiefilm, enkel popsongs. De score moet hier prima op aansluiten, zoals de score van Zimmer voor The Lion King prima aansloot op de liederen van Elthon John. Dit brengt één nadeel met zich mee: een debacle van een commercieel klinkende score waarin een aantal verschrikkelijke beats zitten. 'I Like To Move It', maar niet op Madagascar: Escape 2 Africa.

Lees ook de volgende recensies van Sjoerd van R.: Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, 2012, Up

Recensie van Maurits Petri, ingevoerd op , score: 8/10
In tegenstelling tot mijn collega-top reviewer, die deze soundtrack wist af te fikken tot de grond en het schijfje straf gaf met het cijfer 4, gaat ondergetekende compleet in de contramiden en schijnt er wat positief licht over.
Madagascar: Escape 2 Africa is de nieuwe soundtrack van meneer Zimmer en opent fenomenaal met het alom bekende thema van de tekenfilmreeks. De combinatie van verschillende instrumenten zouden gezien kunnen worden als een "cultuur-clash" echter, hoe Zimmer de verschillende stijlen en soorten filmmuziek tot een track mixt is zeer bijzonder te noemen. De tussenstukken die deze stijlen verbindt zijn erg leuk gevonden en zorgen voor een soort wereldreis qua muziek. Ook bijzonder is de nauwe samenwerking met rapper en onderdeel van The Black Eyed Peas, Will.i.am. De vele omschakelingen in de eerste track Once Upon A Time in Africa' zijn super entertaining. Een deja-vu naar bijvoorbeeld Kung Fu Panda of andere soundtrack mogen de pret niet drukken.
De tweede track is een popnummer van R&B-sensatie Will.i.am gemaakt met het hoofdthema van Madagascar. Voor de liefhebbers een super strak nummer met een snufje Zimmer. Party Party Party' is ook echt een Afrikaans feestnummer. Een groot Afrikaans koor, zingt een aanstekelijk melodietje wat dagen in je hoofd blijft spoken. Dit is nou echt de muziek die je verwacht bij een bioscoopbezoekje naar Madagascar: Escape 2 Africa. Dergelijke muziek past precies bij animatiefilms zoals deze en daar weet Zimmer vernuftig mee om te gaan. Zo blijkt maar eens dat hij het componeren voor animatiefilms goed in de vingers heeft. 'I Like To Move It' is een flauwe cover van het aloude en grijs gedraaide nummer, oorspronkelijk van de eendagsvlieg Bang Gang. Wat mensen vergeten is dat dit nummer wel geherproduceerd is door Hans Zimmer. Dan blijkt ook maar eens dat popnummers schrijven voor gerenomeerde artiesten ook een fluitje van een cent is voor de meastro. 'The Good, The Bad And The Ugly' is een clowneske remake van het nog bekendere stukje muziek van legende Ennio Morricone. 'Big and Chunky' is ook weer een clowneske cover met Will.i.am. Leuk voor een keer beluisteren, maar daarna is het de lol er wel vanaf. Gitarist Heitor Pereira speelt ook een stukje mee op het album. Waar hij de soundtrack van Mission Impossible 2 kleur wist te geven, laat hij ook op Madagascar: Escape 2 Africa een goede indruk achter met het heerlijke nummer 'Chums'. Een rustig popnummer, met 'gejabber' en enkel een gitaar en zachte elektronische strijker.

Dat Zimmer wel raad weet met technomuziek horen we eens in 'Volcano'. In dit hippe stukje filmmuziek mixt hij een knappe beat, Afrikaanse muziek, het Afrikaanse koor en zijn strijkers op een fenomenale manier. Het nummer komt eigenlijk pas na 1 minuut pas goed op gang. Bijzondere muziek die je niet dagelijks tegenkomt. Eindelijk horen we het hoofdthema weer in 'Rescue Me', deze keer met een swingende drumbegeleiding. Hoe aanstekelijk dit thema is, blijkt maar weer eens in deze track. 'Foofie' is weer het hoofdthema, alleen dan in een versnelling lager. Een erg bijzonder nummer, waarin de link naar Kung Fu Panda wel snel gevonden is. Echter, de laatste minuut is dat gevoel weer compleet verdwenen en geeft de fluit een laagje kippenvel. 'Monochromatic Friends' is een bijzonder nummer waarin Zimmer weer mixt als geen ander. Waar het nummer lijkt te beginnen als een intro voor Saving Private Ryan, volgt er een stuk wat van John Powell had kunnen zijn. Up-tempo clowneske en kinderlijke muziek, wat al snel opgevolgd wordt door het hoofdthema van Madagascar. Alleen deze keer uitgebreid met een jazzy gevoel. Heerlijk om naar te luisteren. 'Best Friends' is weer een cover en horen we een Will.i.am, waarvan de stem door de molen is gehaald. Niet heel bijzonder, geen toevoeging aan het album. 'Alex On The Spot' heeft hitpotentie. Waar het nummer weer begint met het hoofdthema van Madagascar, horen we Will.i.am en het Afrikaanse koor samen een erg leuk en vermakelijk nummer ten gehore brengen.

Op sommige wat flauwe covers na met Will.i.am, is Madagascar: Escape 2 Africa een zeer vermakelijke soundtrack met een hoog popgehalte. Sommige nummers die met de rapper zijn geproduceerd hebben zeerzeker de potentie om een chartbreaker te worden. Hans Zimmer zelf komt weinig aan bod met zijn filmmuziek en is meer de producent geweest dan de componist. Wat hij zeker met dit album duidelijk maakt, is dat hij een enorm goede producent is van eigenlijk alle soorten muziek. Dat hij zijn eigen thematiek zou verkrachten kan ook gezien worden als een stukje zelfspot. Want welke componist kickt er nou niet op, dat zijn thema's worden (mis)gebruikt door een van de leden van The Black Eyed Peas. Madagascar: Escape 2 Africa is een leuke entertainende soundtrack, met hier een daar een glijertje van ome Willem. Als je die wegstreept blijft er een prima soundtrack over die geen Emmy zal winnen, maar vooral voor de fans van Zimmer en de animatiereeks een must-have zal zijn!

Lees ook de volgende recensies van Maurits Petri: Interstellar, The Judge, Maleficent

Recensie van Maarten van Veen, ingevoerd op , score: 8/10
Madagascar 2 is een leuke familiefilm en ik ben benieuwt of dat ook voor de soundtrack geld, dus laten we kijken.

Nummer 1: Rescue Me

De 1e track is redelijk en horen we een aantal keer de melodie van Zooster Breakout.

Nummer 2: Foofie

En dan tijd voor een rustig nummer die goed gelukt is en leuk is om naar te luisteren.

Nummer 3: Once Upon A Tme In Africa

Na een aantal variaties van Zooster Breakout te horen slaat de muziek om naar een spannend stuk wat vervolgt op op een actie stukje en een rustiger einde

Nummer 4: Big And Chunky

Even een nummer van de meiden liefhebber Moto-Moto. Tis een appart nummer die word gezongen door William

Nummer 5: She Loves Me
Weer een nummer wan William. Dit nummer is echter anders dan de bovenste en heeft wel een lekker deuntje

Nummer 6: New York, New York
Een polka nummer wat als effect heeft dat het een stads-achtige klank heeft

Nummer 7: Party! Party! Party!

Een lekker afrikans nummer dat een afrikaans koortje heeft, leuk om te horen. Het jammere is dat de lengte van de track iets te veel van het goede is.

Nummer 8: Volcano

Een lekker swingend techno nummer die word geëindigd een actie stuk. Dit is overigens mijn favoriete nummer van het album

Nummer 9: Chums

Een vrij eenvoudig nummer als je het mij vraagt. Had het opzich niet erg gevonden als ze hem weg hadden gelaten want echt leuk is die niet te noemen.

Nummer 10: I Like To Move It

Ook in de 2e film madagascar is ie weer terug in een anderen uitvoereing. Personlijk vond ik de versie van deel 1 leuker, niet dat deze slecht is maar omdat die leuker is.
meningen verschillen

Nummer 11: Monochromatic Friends

Een actie nummer met een lekker tempo aan het begin en later wat rustiger. Na het stukje gehoort te hebben waar de Skipper(een van de pinguïns) zoal letterlijk als fiegurlijk voor aap word gezet eindigt het nummer met een Jams Bont-achtig tintje.

Nummer 12: The Good, The Bad And The Ugly

Een nummer die er flink wat vaart in heeft. Kort maar krachtig.

Nummer 13: The Traveling Song

Een pop nummer van william zelf vind ik hem matig maar smaken verschillen

Nummer 14: More Than A Feeling

Een nummer van aardig wat jaaren geleden. Bij dit soort nummer geld je vind het leuk of helemaal niks of ertussenin. Ik vind het niks

Nummer 15: Alex On The Spot

Hier word Zooster Breakout gebruikt, is niet erg want het is leuk melodietje. Op zich redelijk met de zang van William

Nummer 16: Copacabana

Net als bij nummer 14 een nummer van jaren terug. Ook hier geld: je vind het leuk of niet, smaken verschillen

Nummer 17: Best Friends

Oké, voor de fans van William: hier ie nog een keer.

Conclusie

we kunnen zeggen de Soundtrack redelijk tot goed gelukt zijn, hier en daar wat minder.
Ik ben er tevreden mee en vind dat de cd een 8 verdient

Lees ook de volgende recensies van Maarten van Veen: Harry Potter and the Half-Blood Prince, Harry Potter and the Order of the Phoenix, Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit

Recensie van Lammert de Wit, ingevoerd op , score: 4/10
Madagaskar:Escape 2 Africa is een erg leuke film, vooral ook voor volwassenen, die net even wat meer grappen tussen de scenes door bevatten kunnen. De liedjes in de film passen behoorlijk bij de scenes in de film, maar de film is geen musical. Veel scenes worden ondersteund door prachtige score van Hans Zimmer.
Dus ik was hoopvol gestemd bij het beluisteren van de score...

Wat een afknapper!
De score begint overigens zeer aangenaam met Once Upon A Time In Africa (Hans Zimmer heeft er een handje van om tracktitels met een knipoog af te leiden van titels van andere films of songs).
The Traveling Song is een min of meer standaard popsong in een wat softe stijl. Vervolgens Party, party, party. Een Afrikaanse deun en koor op een vlot ritme. In de film is het leuk, op de score aanzienlijk minder.
Dan volgt de echte afknapper: I Like To Move It. Dit is in de gewone uitvoering al een enorm irritante song, laat staan in deze uitvoering. Ergerlijk.
The Good, ... sla ik maar snel over. Big And Chunky was in de film al zeker niet mijn favoriet, op de score al helemaal niet.
En zo gaat het maar door.... Dit is zeker niet wat ik van de score verwacht had. Dit is meer een verzameling liedjes uit de film i.p.v. een score. In de film zaten prachtige orkestrale stukken muziek, die ik helemaal mis op deze score. De eerste track komt daarbij nog het meest in de buurt.
Deze verzameling liedjes mag nog zo kunstzinnig en artistiek verantwoord zijn, ik kan daar helemaal niets mee, simpelweg omdat ik het gewoon niet mooi vind. En dat voor een score van Hans Zimmer. Nu zijn er wel veel meer scores van Zimmer die ik niet waarderen kan, maar deze score voor een animatiefilm zonder dat daar de prachtige muziek uit de film op staat is toch een domper.

Kortom, ik sluit me geheel aan bij Top-recensent Sjoerd van Renselaar. Een 4 is maximaal.

Lees ook de volgende recensies van Lammert de Wit: The Wrong Box, Underworld: Rise of the Lycans, High Road to China

Zoek naar meer recensies op FilmMusicSearch.com
Trailer:





Zie ook: Alle trailers
Fout gezien of heb je info om aan te vullen?: Login

Filmmuziek.com is Copyright © 1998-2014 by Arvid Fossen. Privacy Policy. Domeinnamen door Nomeo