Er zijn weinig films waar muziek een belangrijke hoofdrol in neemt. De muziek is altijd aanwezig en heeft zijn effect op de sequenties, maar een film die echt OVER muziek gaat, zijn zeldzaam. Sister Act I en II, voor zover ik weet en deze
Les Choristes .
De verhalen zijn parallel te trekken. In
Les Choristes leert een intendant zijn kwajongens in het gareel te houden door hen te leren zingen. Maar de directeur gooit roet in het eten.
Een beetje de verhaallijn van Sister Act, maar dat kan ook niet anders als je een film over muziek wil maken. Deze film was genomineerd voor Oscar Beste Buitenlandse film.
De muziek is na een eerste keer horen ontzettend mooi en kwalitatief. Want de kinderstemmen zijn hemels en de begeleiding van die stemmen mag er ook zijn. Het mooiste liedje is Vois sur ton Chemin. Gewoon hemels hoe er in gezongen wordt.
Bruno Coulais heeft hier een intiem meesterwerkje afgeleverd. Het valt ook op dat kinderstemmen emotievoller en helderder klinken dan 'gewone' koorstemmen. Een kind spreekt de waarheid, zegt men, hier zingt het de waarheid. Maar niet alleen het koor is belangrijk, de muziek van Coulais is ook van ongekende kwaliteit. Hij laat weer zien dat Frankrijk tegenwoordig het land van de filmmuziekcomponisten is!
Deze score laat zien dat er niet veel nodig is om goede muziek te maken. Het kinderkoor doet veel, de muziek is hoge kwaliteit, ... Niets dat puur genieten in de weg staat.
Lees ook de volgende recensies van Wim Minne:
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2,
True Grit,
The Tree of Life
